Ji bo dîtina ka çawa erdnîgariyek dikare ji bihuştê bibe dojeh, li cîhanê gelek mînak hene. Her çend ev nekeve nav aqil û mentiqê jî, her çend em bifikirin ka mirov çawa dikare erdnîgariya xwe wisa ji bo hırsên xwe yên kesane feda bike, bi rastî jî ji bo tevgerên bêmentiq bersivên bi mentiq dîtin dijwar e. Mirov çawa dikare ji şer, çek, xwîn û hemû kiryarên ku dikarin bi van re werin girêdan kêf bigire, pê serbilind be, xwe pê mezin bike an jî pê wêrek bibe, mirov dixwaze bipirse: Ma tu hatî vê cîhanê ji bo mirinê, kuştinê, ji miriyan kêf girtinê? An jî ji bo bi awayekî mirovane bijî? Dema ku tenê mirovbûn û bi awayekî mirovane jiyan bes be, çima ev hewla kêf girtina ji van tiştan heye?
Dema ku ji bo tarîfa mirovbûnê tenê peyvek pêdivî be, ji bo dûrketina ji mirovbûnê hewldanên pir mezin pêdivî ne. Ya ku bi rastî ez şok kirim ew bû ku li YouTube kanalek, heta hemû kanalên wekî wê, Challenge-a Nûçeya Şehîd kir. Ez bi rastî nikarîbûm bi vê bawer bikim. Li şûna ku mirov ji îhtîmala gihîştina van cure nûçeyan dûr bixin, “Kî herî xweş Nûçeya Şehîd dide” gotin û jê challenge çêkirin çawa zihniyetek e? Va ye, tiştê ku gelê xerabûyî, gelê ku hatiye mehkûmkirin bi nezaniyê, jê hez dike ev e. Dema ku ji mirovahiyê dûr be, ji edaletê dûr be, tenê şaxê ku xwe pê digirin ev e ku bi nezanî dibêjin Welat, Millet û li ser canê mirov prim bikin. Dema exlaq xerab dibe, dema zihniyet xerab dibe, axaftina li ser mirovbûnê her ku diçe dijwartir dibe û bi vî awayî bihuşt dibin dojeh.