Lihevkirin û peymanên ku welat an civak bi hev re dikin, û pêngavên ku armanca wan bi hev re jiyan kirin an bazirganî ye, tişt in ku çend welat an civakan tînin cem hev û wan bi hev re pêş dixin. Di vê çarçoveyê de, li cîhanê pêngavên mîna NATO û BRICS û gelek rêxistin û organîzasyonên din hatine damezrandin.
Bi heman awayî, divê Kurd jî bikevin nav saziyek an rêxistinekê. Her çend Kurdistan hîn serxwebûna xwe bi dest nexistiye jî, kom, pêngav, şîrket, rêxistin û organîzasyonên Kurd mecbûr in ku bi rêya van cure lihevkirin, peyman û armancan bi civakên din ên cîhanê re bên cem hev.
Bi taybetî ji bo Kurdan, li herêma ku lê dijîn û li erdnîgariya Kurdistanê, civaka ku divê herî zêde bi wê re têkilî daynin Cihû ne; û bi awayekî xwezayî, dewleta Îsraîlê, şîrket, kom, komele, rêxistin û organîzasyonên Îsraîlî ne. Li herêmê tenê du kom hene ku jiyana demokratîk, sekuler û mirovane dixin pêş: Kurd û Cihû. Ji ber vê yekê, divê her du civak bi hev re, bi hevkarî, lihevkirin û pêngavên ku dikarin herî baş piştgiriyê bidin hev û dînamîkên herêmê ji hegemonyaya dewletên kujer ên mîna Îran û Tirkiyeyê rizgar bikin, tevbigerin.
Îsraîl bêguman hêza herî biîstîqrar û herî pêşketî ya herêmê ye. Di heman demê de, li dijî dewletên dagirker ên ku Kurdan îstismar dikin, Îsraîl û Cihû tenê dewlet û civak in ku piştgiriyê didin jiyaneke demokratîk û azad. Ev rewş bi berjewendiyên Kurdan re yek bi yek lihev tê û rêya ku divê Kurd ji bo serxwebûna xwe bişopînin bi tevahî prensîbên dewleta Îsraîlê ne. Bi rêxistin û organîzasyonên dewleta Îsraîlê û bi pêngav, komele û rêxistinên civakên Cihû re li hev bûn, tenê rêya derketinê ya Kurdan e. Digel vê yekê, Kurdên ku bi sedsalan li heman herêmê dijîn û bi îstîqrar prensîbên demokratîk û sekuler dişopînin jî ji bo Îsraîl û Cihûyan hevpeymanekî pir rast in. Di dirêjahiya dîrokê de tu carî ji wan re pirsgirêk dernexistine û tenê kom in ku tu carî ne bûne koleyên komên paşverû, komên antîsemît û îdeolojiyan. Ji ber ku ev tevgera wan a xwezayî ye, Kurdan dike hevpeymanê herî rast ji bo Îsraîlê.
Ez qet bawer nakim ku Îsraîl di mijara hevkariya bi Kurdan re de tu dudilî hebe. Digel vê yekê, di serî de civakên Kurd ên li Îsraîlê dijîn û Cihûyên Kurd, gelek Kurd hene ku mîna min siyaseta Îsraîlê piştgirî dikin û bawer dikin ku ew hevpeymanê rast e. Lê yên ku divê vê yekê herî zêde fam bikin, partî û organîzasyonên siyasî yên li Bakur û Başûrê ne; pişt re partiyên Kurd ên ku ji aliyê dewleta faşîst a Îranê ve rastî komkujiyê hatine divê vê yekê fam bikin; û herî zêde jî divê DSG û pêvekên wê yên siyasî, ku li Rojava bi salan li kêleka Îsraîlê sekinîne lê nekarîne bibînin ku Îsraîl hevpeymanê herî rast e, vê yekê bibînin û qebûl bikin.
Tenê dema ku Kurd vê rastiyê bi qasî pêwîst têdigihîjin, zextên li ser Kurdan û pêşketinên wan di rêya serxwebûnê de di astekê de bi çavan têne dîtin û biîstîqrar dibin. Bêyî hevpeymanî, nemaze bêyî hevpeymaniyên ku berjewendî li hev tên û prensîbên qezenc-qezenc esas têne girtin, ne mimkûn e ku Kurd serbixwe bibin. Divê Kurd herî zû xwe ji bin boyundurûka faşîst-qirkirîner a Tirkan, Farisan û Ereban rizgar bikin û rûyê xwe bidin hevpeymaniyên rast.